توصیفات زلف در ادب فارسی با تکیه بر اشعار رودکی، سعدی و صائب

Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 240

This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

AZTCONF01_058

تاریخ نمایه سازی: 18 مرداد 1402

Abstract:

شاعران برای توصیف زیبایی معشوق، ابزارهای مختلفی به کار می گیرند. از نخستین دوره های شعر فارسی، اعضای بدنانسان به عنوان جلوه هایی از زیبایی مورد توجه بوده و شاعران به توصیف آن ها پرداخته اند. زلف یکی از مهمترین اعضاییاست که به دلیل قابلیت های فراوان و امکان توصیف با ابزارهای گوناگون، بیش از اعضای دیگر به آن توجه شده است.در این پژوهش با انتخاب نمونه هایی از شاعران سه دوره مشخص شعر فارسی خراسانی، عراقی، هندی- - و بررسی نحوهتوصیف زلف، به بررسی تصویر آفرینی شاعران در این سه دوره پرداخته ایم. نتیجه این بررسی نشان می دهد رودکی نسبتبه سعدی و صائب تنوع واژگانی کمتری داشته و توصیفاتش از زلف تک بعدی است و تنها ظاهر آن را نشان داده است؛در نتیجه تشبیهات تصویری و وجوه شباهت اغلب محسوس است؛ اما در سبک عراقی و هندی، تنوع و کارکرد واژه هادچار دگرگونی شده، توصیفات اغلب چند بعدی و ناظر بر کارکردهای معنوی زلف است. به این ترتیب می توان گفتتشبیهات از تصویر ثابت به تصویر متحرک و کارکردی تبدیل شده اند.

Keywords:

Authors

مریم غفاری جاهد

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه حکیم سبزواری