شناخت و بررسی طراحی مراکز استعدادیابی کودکان با رویکرد روانشناسی محیطی

Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 303

This Paper With 16 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

ARUES11_019

تاریخ نمایه سازی: 30 شهریور 1402

Abstract:

در دهه های اخیر با پیشرفت علم و تکنولوژی و رشد قابل توجه جمعیت در جهان و ایران سبب توجه ویژه به مسائل آموزشی و فضاهای آموزشی کودکان و نوجوانان شده است کودکان دردنیا امروز جایگاه خاصی دارند تا جایی که می توان جایگاه جهانی و آینده کشورها را بر اساس خصوصیات کودکانشان پیش بینی کرد.بنابراین کشف استعدادها در دوران کودکی و تمرکز بر روی آنها برای تربیت افراد متخصص یکی از روشهای نویین آموزشی در جوامع پیشرفته می باشد. استعدادیابی کودکان از سنین طفولیت این فرصت را به افراد می دهد تا از ایندا بر روی ظرفیتهای خدادادی خود کارکرده و در راستای تقویت و پرورش آن تلاش کتتد و در جوانی به جای کسب دانش مقدماتی در حوزه مربوطه یک متخصص تمام عیار شوند. در فضاهایی با کاربری های غیرآموزشی و نامناسب به لحاظ محیطی مثل فضاهای مسکونیو تجاری احداث می شوند و همچنین فضاهای آموزشی در چنین مکانهای نامناسبی باعث عدم شکوفایی استعداد و خلاقیت آنان می گردد و این استعدادها که به عنوان سرمایه های ملی جامعه می باشد به صورت نهفته باقی می مانند. در این مقاله در ابتدا به بررسی مفهوم آموزش، استعداد، خلاقیت و تعریف معیارهای ایجاد خلاقیت در کودکان پرداختهو سپس یکی از راه های مهم پرورش خلاقیت که ایجاد فضای آموزشی مناسب است را به طور کامل بررسی می کنیم و به ارائه اصول و معیارهایی برای پرورش خلاقیت محیطی کودکان به کمک طراحی معماری و روانشناسی محیط پرداخته و براساس تحلیل های صورت گرفته به ارائه طرحی پرداخته ایم.

Authors

آتنا خبازکناری

دانشجو کارشناسی ارشد رشته معماری موسسه آموزش عالی پردیسان

مهدی حبیبیان

عضو هیئت علمی و مدیر گروه موسسه آموزش عالی پردیسان رشته معماری