نقش ذات گرایی عرفانی در گسترش مسیحیت تبشیری
Publish place: The first international conference of political science, law and religious fields with an approach of looking to the future
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 153
This Paper With 17 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PJLCONF01_012
تاریخ نمایه سازی: 3 آبان 1402
Abstract:
بحث تجربه دینی نخستین بار توسط شلایرماخر در پاسخ به انتقادات روشنفکران در باب اصالت دین مطرح شد و سپس قائلان به آن، طبق تبیین و تفسیرهای خاص خود، به دو گروه ذات گرا و ساخت گرا تقسیم شدند. به باور ذات گرایان، تمام تجربه های دینی و عرفانی بشر دارای یک هسته مشترک هستند که خام و ناب بوده و گوهر همه ادیان محسوب می شود و تفاوت های ادیان ناشی از تفسیر این گوهر است؛ اما ساخت گرایان، با بهره گیری از دلایلی متقن در تلاش بودند که اموری نظیر فرهنگ، زبان، آموزه های دینی و ... را در ذات تجربه دینی دخیل بدانند. در دو قرن اخیر، ذات گرایان با طرح اندیشه هایی نظیر وحدت متعالی ادیان و ارائه تفسیری جدید از آموزه نجات، در تغییر رویکرد کلیسا از انحصارگرایی به شمول گرایی و گسترش مسیحیت تبشیری در جهان نقش مهمی را ایفا نموده اند.
Keywords:
Authors
ربابه آبداری
دانشجوی دکترای ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
جعفر رجبلو
دانشجوی دکتری جامعه شناسی توسعه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران غرب، تهران، ایران