همه نظام های تعلیم و تربیت اهدافی را دنبال می کنند و برای رسیدن به این اهداف ، برنامه ریزی و تلاش می کنند تا به نتایج مورد نظر و مطلوب خود برسند. انتظار این است در نظام های تربیتی ، برنامه هایی تدوین شود که همه ی
فعالیت های آموزشی را به صورت سازمان یافته مشخص و فرصت رشد و تعالی نوجوانان و
جوانان را در تمام ابعاد را فراهم سازد.برنامه های رسمی مدارس با عنوان برنامه های آموزشی و درسی باید زمینه ی تحقق اهداف متعالی نظام تعلیم و تربیت را فراهم آورد. در حالی که چنین نیست .یکی از صاحب نظران تعلیم و تربیت عقیده دارد » باور عموم بر آن است که برنامه های رسمی می تواند در انجام رسالت خویش موفق باشد ، اما تحقیقات و بررسی نشان داد، تحقق چنین امری مورد تردید است « وی هم چنین اضافه می کند امروزه باور کتخصصان تعلیم و تربیت این است که ، تربیت صحیح و رشد همه جانبه و منطقی افراد در گرو هماهنگی سه رکن اساسی : نظام آموزشی ، خانواده و جامعه ( سایر نهاد های اجتماعی ) است .در تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان ،
اوقات فراغت یکی از موارد بسیار اساسی و تاثیرگذار در فرایند رشد آنان است . در وضعیت عادی که
جوانان ما به
زندگی معمول خود ادامه می دهند و شرایظ خاصی برای آنان به وجود نیامده ، تربیت تا حدودی آسان است . کافی است که از روش های تربیت و حالات روانی و روان فرزندان جامعه آگاه باشیم و با حوصله لازم آنان را در مسیر رشد و کمال هدایت کنیم .در این مقاله ابتدا درباره کانون ها و
اوقات فراغت ،
جوانان و
اوقات فراغت و اهمیت
اوقات فراغت در
زندگی جوانان مطالبی به رشته تحریر در آمده است در بخش پایانی مقاله نتیجه گیری و پیشنهاد هایی ارائه گردیده و منابع مورد استفاده مشخص شده است .