چالش های اجرای اصل پرداخت آلوده ساز در قانون هوای پاک ایران
Publish place: Journal of Legal Studies، Vol: 12، Issue: 1
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 95
This Paper With 32 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JLSZUT-12-1_010
تاریخ نمایه سازی: 16 آذر 1402
Abstract:
اصل پرداخت آلودهساز از اصول پیشرو در حقوق محیطزیست به شمار میآید. این اصل درصدد است مفهوم «مسئولیت مدنی» و «خسارت» را متناسب با ظرفیتهای این حوزه مورد بازخوانی قرار دهد؛ به نحوی که بین میزان «خسارت» و «مسئولیت» رابطه منصفانه و عادلانه برقرار کند. نوشتار حاضر، با درک چنین اهمیتی تلاش میکند چالش های مسئولیت مدنی اشخاص را در چارچوب قانون هوای پاک، مصوب ۱۳۹۶ به بحث بگذارد. لذا به این سوال پاسخ داده میشود که: چالش های اجرای اصل پرداخت آلودهساز در قانون هوای پاک ایران چیست؟ با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، این نتایج حاصل شده است که نخست، باوجود سابقه زیاد و ادبیات گسترده فقهی و حقوقی راجع به نهاد مالکیت و اموال و قدمت اصول فقهی همچون اصل لاضرر، سنت حقوقی ما تحت تاثیر فضای فقهی، در خصوص داراییهای غیرمادی، فاقد ادبیات غنی بوده است. این ضعف البته در قانون هوای پاک، بیش از پیش بارز بوده و قانون مزبور به لحاظ ضعف نظری نتوانسته است سازوکارهای حقوقی و ضمانت اجراهای شایستهای در خصوص پاسداری از این دارایی عمومی داشته باشد. دوم اینکه، برای برونرفت از چنین ضعفی به نظر میرسد بنیان قانون، نیازمند بازبینی در خصوص مفهوم دارایی (مالکیت و حق) در حوزه هواست. سوم، قانون گذار پدیده حقوق عمومی (هوا) را با ادبیات حقوق خصوصی به بحث گذاشته است. در چنین وضعیتی نمیتوان انتظار زیادی از این قانون داشت؛ بنابراین نوشتار پیش رو، نشان میدهد که تا چه حد این سند به مثابه یک سند مادر در حوزه هوا، از نقصان ها و خلاها رنج میبرد.
Authors
آیت مولائی
استادیار گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز