کاربرد مدلسازی فازی برای ارزیابی اثرات تفرج بر وزن مخصوص ظاهری خاک (مطالعه موردی: پارک جنگلی نور)
Publish place: Iranian Society of Forestry، Vol: 5، Issue: 1
Publish Year: 1392
Type: Journal paper
Language: Persian
View: 100
This Paper With 9 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- I'm the author of the paper
Export:
Document National Code:
JR_IJF-5-1_002
Index date: 1 January 2024
کاربرد مدلسازی فازی برای ارزیابی اثرات تفرج بر وزن مخصوص ظاهری خاک (مطالعه موردی: پارک جنگلی نور) abstract
ارزیابی اثرات محیط زیستی روشی موثر برای حفاظت از منابع طبیعی است. با توجه به نیاز روزافزون انسان به طبیعت و اثرات نامطلوب استفاده بیش از حد بر محیط زیست از جمله خاک، ضروری است که فرایند ارزیابی آثار محیط زیستی در تعیین اهداف، بررسی شرایط پایه ای و همچنین پیش بینی و تخمین آثار محیط زیستی اجرای پروژه ها، به کار گرفته شود. در این تحقیق برای ارزیابی اثرات تفرج بر وزن مخصوص ظاهری خاک در پارک جنگلی نور، از مدلسازی فازی استفاده شد. ابتدا سه منطقه تفرج متمرکز، تفرج گسترده و شاهد، انتخاب و سپس یک شبکه منظم-تصادفی با ۳۰ قطعه نمونه در هر منطقه پیاده شد. در هر قطعه نمونه تعداد گردشگر و مدت زمان اقامت به عنوان شاخص های ورودی محاسبه و وزن مخصوص ظاهری خاک به عنوان شاخص خروجی برداشت شد. سپس شاخص های ورودی و خروجی، طبقه بندی و قواعد فازی بر اساس سیستم استنتاج ممدانی تعریف شد. براساس مقایسه نتایج مدل با نتایج داده های تجربی، خطای مدل ۶ درصد بود که بیانگر دقت مناسب مدل است. نتایج نشان می دهد که با افزایش تعداد گردشگران و مدت اقامت آنها در منطقه، وزن مخصوص ظاهری خاک افزایش می یابد و زمانی که تعداد گردشگران به ۲۰ نفر و مدت اقامت به ۱ ساعت می رسد، کوبیدگی خاک به حداکثر می رسد و افزایش این دو عامل دیگر تاثیری بر مقدار کوبیدگی خاک ندارد. همچنین نتایج نشان دهنده توانمندی مدلسازی فازی در پیش بینی اثرات فعالیت های تفرجی است.
کاربرد مدلسازی فازی برای ارزیابی اثرات تفرج بر وزن مخصوص ظاهری خاک (مطالعه موردی: پارک جنگلی نور) Keywords: