روانشناسی جنایی و مولفه های جرم سیاسی در ایران (مطالعه تطبیقی عصر پهلوی اول و جمهوری اسلامی)
Publish place: Political Science Quarterly، Vol: 19، Issue: 64
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 75
نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PSQK-19-64_006
تاریخ نمایه سازی: 25 بهمن 1402
Abstract:
هدف اصلی روان شناسی جنایی بررسی عوامل موثر در بزه کاری مجرمان در جرایم مختلف می باشد. در ارتباط با این که چرا بایستی یکسری اعمال تحت عنوان جرایم سیاسی جرم انگاری شود و واکنش ضمانت اجرایی متفاوتی هم دریافت نماید دلایل ازسوی حقوق دانان ذکر شده است، نخست که این جرایم فاقد عناصر ضروری جرایم عادی مانند کینه توزی و خشونت می باشد. دوم موضوع و هدف جرایم سیاسی تغییر یک موقعیت سیاسی معین با ابزار غیرقانونی است و سوم این که ازآن جایی که هدف مرتکب دولت و نهادهای سیاسی می باشد هیچ نقض حقوق خصوصی صورت نمی گیرد. در قانون اساسی مشروطه به عنوان اولین متن مدون در راستای برقراری دموکراسی و قانونگذاری و درواقع مبدا پایه ریزی نظام نوین سیاسی حقوقی ایران نیز در ماده هفتاد و نهم متمم خود به جرم سیاسی کرده است. طبق این ماده در موارد تقصیرات سیاسیه و مطبوعات هیات منصفین در محاکم حاضر خواهند بود. البته از همان زمان تاکنون بلاتکلیفی تعریف و مصادیق جرایم سیاسی در نظام حقوقی ایران به چشم می خورد. در حقوق فعلی ایران نیز بنا به دلیل فقدان قانون اختصاصی و متناسب در همین زمینه, در سال ۱۳۹۵, قانونی تحت عنوان قانون جرم سیاسی مورد تصویب مقنن قرار گرفت که بر اساس مقررات موجود در آن, دستگاه قضایی می تواند مبتنی بر قانون اختصاصی جرم سیاسی و شرایط حاکم بر دادرسی و صدور حکم آن, رسیدگی و صدور حکم نماید و دیگر از استناد به مواد عمومی قانون مجازات اسلامی برای برخورد با این جرم رهایی یابد.
Keywords:
Authors
سید اسلام ظهرابی اصل
عضو هیئت علمی گروه معارف، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
محمد خانی
استادیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران (نویسنده مسئول)
هانیه قرونه
دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران