جداسازی و شناسایی عوامل پژمردگی فوزاریومی به لیمو و کنترل بیولوژیکی آن توسط قارچ Trichoderma harzianum در شهرستان خرم آباد
Publish place: Biological Journal of Microorganisms، Vol: 12، Issue: 47
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 47
This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_BJM-12-47_006
تاریخ نمایه سازی: 27 فروردین 1403
Abstract:
مقدمه: مهار زیستی از روش های موثر وکارامد در مدیریت بیماری های گیاهی است که خطر کمتری برای سلامت انسان و محیط زیست دارد. در این پژوهش به منظور مهار زیستی بیماری پژمردگی فوزاریومی از قارچ بیوکنترل Trichoderma harzianum استفاده شد. مواد و روش ها: به منظور بررسی عامل پژمردگی به لیمو و کنترل بیولوژیکی آن از شهرستان خرم آباد نمونه برداری شد و تعداد ۴۵ نمونه برای جداسازی و شناسایی به آزمایشگاه منتقل شدند. از جدایه بیوکنترل T. harzianum علیه قارچ های بیمارگر در شرایط آزمایشگاه به صورت کشت متقابل و تاثیر مواد فرار و در شرایط گلخانه در قالب طرح کاملا تصادفی و در سه تکرار استفاده شد. نتایج: براساس ویژگی های مورفولوژیکی و مولکولی جدایه های Fusarium از هم تفکیک شدند و در دو گونه F. oxysporum و F. redolens قرار گرفتند. در آزمایشگاه جدایه T. harzianum از رشد میسلیوم بیمارگرهای F. oxysporum و F. redolens ممانعت کرد؛ اما بیشترین اثر بازدارندگی را بر گونه بیمارگر F. oxysporum داشت و در روش های کشت متقابل و اثر ترکیبات فرار به ترتیب این بیمارگر را به میزان ۵/۷۱ و ۵/۶۱ درصد کنترل کرد؛ درحالی که کنترل F. redolens در دو روش به میزان ۵/۵۶ و ۵/۵۰ درصد بود. نتایج آزمایش های گلخانه ای نشان دادند بیوکنترل T. harzianum علاوه بر افزایش فاکتورهای رشدی گیاه، شاخص های بیماری را کاهش داد و بیماری را کنترل کرد. تاثیر عامل زیستی T. harzianum بر شدت بیماری F. oxysporum پس از ۳۰ روز برابر با ۸۶/۷۳ درصد و در F. redolens برابر با ۱۶/۷۴ درصد بود. ازنظر فاکتورهای رشدی تیمار T. harzianum، بیشترین و تیمار F. redolens کمترین شاخص های رشدی را داشتند. بحث و نتیجه گیری: استفاده از عامل بیوکنترل T. harzianum تاثیر معنی داری در جلوگیری از رشد عوامل بیمارگرF. oxysporum و F. redolens دارد؛ بنابراین، به عنوان یک عامل کاربردی در کنترل زیستی بیماری پژمردگی فوزاریومی برای افزایش بهره وری و تولید محصول ایمن می تواند استفاده شود.
Keywords:
Authors
ارمغان پولادوند
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
مصطفی درویش نیا
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
سمیرا پاکباز
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
عیدی بازگیر
گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :