شبیه سازی و پیش بینی دمای حداکثر و امواج گرمایی شهر ارومیه
Publish place: The journal Urban Ecological Research، Vol: 15، Issue: 0
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 49
نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GRUP-15-0_003
تاریخ نمایه سازی: 29 فروردین 1403
Abstract:
هدف پژوهش حاضر، شبیه سازی و پیش بینی دمای حداکثر و امواج گرمایی شهر ارومیه طی سال های ۲۰۵۰-۲۰۲۰ به منظور پیش آگاهی و مقابله با آثار منفی ناشی از افزایش ناگهانی دما در این شهر بود که با استفاده از نرم افزار SDSM و مدل CanESM۲ شبیه سازی و تحت مناسب ترین سناریوی RCP برای ۳۱ سال آتی پیش بینی شد. بدین منظور ، داده های حداکثر دمای روزانه ی ایستگاه ارومیه از سال ۲۰۰۵-۱۹۶۱ به عنوان نماینده ی سایر ایستگاه های استان آذربایجان غربی از سازمان هواشناسی کشور اخذ و پیش بینی انجام شد. نوآوری پژوهش حاضر، استفاده از کم خطاترین سناریوی RCP برای پیش بینی دقیق تر بود. طبق نتایج حاصل، سناریوی ۵/۸RCP به عنوان کم خطاترین سناریو جهت پیش بینی انتخاب شد و یافته ها نشان دادند که میانگین حداکثر دما در ایستگاه ارومیه از اواخر زمستان تا اواخر بهار نسبت به دوره ی پایه کاهش و در اواسط تابستان افزایش جزئی خواهد داشت. در مجموع طی سال های ۲۰۵۰-۲۰۲۰ شاهد روند افزایشی محسوس حداکثر دمای شهر ارومیه خواهیم بود. براساس نتایج اعمال شاخص بالدی، امواج گرمایی این شهر کوتاه مدت و حداکثر چهار روزه خواهد بود. بیشترین فراوانی امواج گرمایی مربوط به امواج یک روزه بود که روند افزایشی جزئی داشت ولی امواج گرمایی دو، سه و چهار روزه روند کاهشی نشان دادند. در مجموع، احتمال رخ داد امواج گرمایی کوتاه مدت، بیشتر از امواج گرمایی بلند مدت است. همچنین از آنجا که امواج گرمایی شناسایی شده اغلب در پاییز و زمستان بیشترین فراوانی را نشان دادند، لذا احتمال وقوع این مخاطره در فصول سرد بیشتر از فصول گرم می باشد.
Keywords:
Authors
رقیه ملکی مرشت
گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیل، اردبیل، ایران.
مجید رضائی بنفشه
استاد گروه جغرافیای طبیعی، اقلیم شناسی، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
بهروز سبحانی
گروه جغرافیای طبیعی، اقلیم شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
مسعود مرادی
دکترای آب و هواشناسی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.