بررسی ابعاد هنری و مفهومی شعر رضوی در عصر صفوی
Publish place: The Quarterly Journal of Imam Reza (peace be upon him) and modern sciences، Vol: 1، Issue: 2
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 45
This Paper With 23 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSMRZ-1-2_004
تاریخ نمایه سازی: 31 تیر 1403
Abstract:
«شعر رضوی در عصر صفوی» عنوان پژوهشی است که به بررسی سیمای امام رضا علیه السلام و مضامین گوناگون شعر رضوی در دیوان هشت تن از مهم ترین شاعران دوره صفوی از جمله اهلی شیرازی(ف.۹۴۲ه.ق)، نظیری(ف.۱۰۲۱ه.ق)، شیخ بهایی(ف. ۹۵۳ه.ق)، محتشم کاشانی(ف. ۹۹۶ه.ق)، شفایی اصفهانی(ف. ۱۰۳۸ه.ق)، طالب آملی(ف. ۱۰۳۶ه.ق)، حزین لاهیجی(ف. ۱۱۰۳ه.ق) و صائب تبریزی(ف. ۱۰۱۶ه.ق) می پردازد. در این مقاله، پس از معرفی نمونه هایی از ستایش حضرت رضا علیه السلام در اشعار این شاعران، به برخی ویژگی های مضامین آنها پرداخته می شود. سیمای امام رضا علیه السلام، حرم مطهر، ملک خراسان، حاجات و خواسته ها از امام رضا علیه السلام، علم و دانش امام، بخشش و کرامت، محبت و مهربانی، عدالت و ظلم ستیزی، امامت و ولایت، القاب و اوصاف، خانواده، شفاعت، توسل و زیارت ایشان از جمله موضوعات فراوان و مورد توجه در اشعار شعرا و ادیبان این دوره تلقی می شود که به گونه ای بیانگر نگاه غالب در جامعه آن روزگار نیز می باشد.
Keywords:
Authors
Maryam Jafarzadeh
دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه کاشان، ایران