انسان شناسی، قواعد اولیه و نظریه دولت؛ با تاکید بر اندیشه های تامس هابز
Publish place: 5th International Conference on Modern Studies in Humanities, Educational Sciences, Law and Social Studies
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 54
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HELSCONF05_131
تاریخ نمایه سازی: 2 مرداد 1403
Abstract:
توماس هابز یکی از مهم ترین فیلسوفان سیاسی در تاریخ غرب است. او با ارائه نظریه ای درباره ی ماهیت انسان و ضرورت دولت، تاثیر عمیقی بر اندیشه ی سیاسی گذاشت. هابز معتقد بود که انسان موجودی خودخواه و جنگجو است. او در وضع طبیعی، یعنی زمانی که هیچ حکومتی وجود ندارد، تنها به دنبال تامین منافع خود است و در این راه از خشونت و تجاوز ابایی ندارد. این وضعیت که هابز آن را «جنگ همه علیه همه» می نامد، منجر به ناامنی و رنج می شود. هابز برای رهایی از این وضعیت، از نظریه ی قرارداد اجتماعی دفاع می کند. بر اساس این نظریه، انسان ها در وضع طبیعی به توافق می رسند که از قدرت خود برای ایجاد یک حکومت مرکزی استفاده کنند. این حکومت وظیفه ی حفظ امنیت و نظم را بر عهده دارد و از حقوق افراد دفاع می کند. تنها شکل حکومتی که می تواند از وضع طبیعی و جنگ همه علیه همه جلوگیری کند، حکومتی است که دارای قدرت مطلق باشد. این حکومت باید قدرت کافی برای حفظ امنیت و نظم را داشته باشد و از حقوق افراد دفاع کند. هابز معتقد است که آریستوکراسی و دموکراسی نمی توانند از وضع طبیعی جلوگیری کنند. در آریستوکراسی، قدرت در دست گروهی از افراد است که ممکن است خودخواه و جنگجو باشند. در دموکراسی، قدرت در دست مردم است که ممکن است نادان و بی تجربه باشند و تنها در مونارشی است که کارآمدی و وحدت، ثبات و استمرار، راهنمایی و محافظت، پرهیز از فرقه گرایی و اقتدار تزلزل ناپذیر به دست می آید.
Keywords:
Authors
نادر میرزاده کوهشایی
دانشیار و عضو هیات علمی گروه حقوق عمومی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
غلامرضا بیات شاه پرست
دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه تهران