بررسی نگرش محیطزیستی شهروندان شهر تبریز براساس پارادایم محیط زیستی نو
Publish place: Environmental Researches، Vol: 4، Issue: 7
Publish Year: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 23
This Paper With 15 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_EIAP-4-7_016
تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1403
Abstract:
رابطه انسان و محیطزیست در طول حیات بشری، فراز و نشیبهای فراوان داشته است. طبیعت، گاه منبع الهامبخش معنوی و گاه منبع تامین نیازهای مادی تلقی شده و با شگفتیهای بی شمار، امید و ترس را توامان در وجود بشر برانگیخته است. با افزایش شهرنشینی، پیدایش صنعت و فن آوری، چهره طبیعت مخدوش و استفاده بیمحابا از آن برای مقاصد مادی بر افکار معنوی پیشی گرفت. با پیدایش اولین بحرآن های محیطزیستی، این امر بر انسان آشکار شد که استفاده بیرویه از محیطزیست، شبکه حیات را مختل کرده و بقاء جانداران و البته انسان ها را به خطر انداخته است. منشای این بحرآن ها در نوع نگرش، جهانبینی، نحوه تعامل و رفتار انسان ها نسبت به محیطزیست نهفته بود. در این مقاله، با استفاده از پارادایم(+) محیطزیستی نو و مقیاس NEP، به بررسی نگرش محیطزیستی شهروندان شهر تبریز پرداخته شده است. نتایج نشان میدهند که میانگین نگرش شهروندان مورد مطالعه در مورد حمایت از محیطزیست، در حد متوسط میباشد. همچنین میانگین نگرش محیطزیستی شهروندان براساس جنسیت و جهتگیری ارزشی مادی و فرامادی، متفاوت است. زنان و فرامادیگرایان، نگرش حمایتیتر دارند. بین سرمایه فرهنگی و اقتصادی با نگرش محیطزیستی نیز رابطه معنیدار وجود دارد. بدین معنی که با افزایش سرمایه فرهنگی و اقتصادی، نگرش افراد حالتی حمایتیتر پیدا میکند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان میدهد که متغیر سرمایه فرهنگی، حدود یازده درصد از واریانس نگرش محیطزیستی را تبیین میکند.
Authors
حسین بنی فاطمه
استاد گروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریز
، شهرام روستایی
دانشیار گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه تبریز
محمدباقر علیزاده اقدم
استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریز
فهیمه حسین نژاد٭
دکتری جامعه شناسی دانشگاه تبریز