نقش کوچینگ مدیریتی در توسعه شایستگیهای فردی مدیران: یک مرور ادبیات نظامند

هدف این مقاله، تحلیل مفهومی نقش کوچینگ مدیریتی در توسعه شایستگیهای فردی مدیران با رویکرد مرور نظام مند منابع علمی داخلی و بینالمللی است. با توجه به نیاز روزافزون سازمانها به مدیرانی انعطافپذیر، خودآگاه، و توانمند در رهبری تحولی، این مطالعه با بررسی بیش از ۰۵ مقاله علمی، به استخراج مفاهیم کلیدی و شایستگیهای مرتبط با کوچینگ پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که کوچینگ مدیریتی به عنوان یک فرایند یادگیری بازتاب محور، می تواند شایستگیهایی همچون خودآگاهی، خودرهبری، هوش هیجانی، تاب آوری، مهارتهای ارتباطی، تصمیم گیری راهبردی و آگاهی سیستمی را ارتقاء دهد. این شایستگیها در سه سطح درونی، میان فردی و سیستمی طبقه بندی شده و در قالب مدلی مفهومی تحلیل شده اند. مقاله حاضر با تکیه بر چارچوب هایی مانند مدل GROW و نظریه های روانشناختی، نشان می دهد که کوچینگ نه تنها ابزار انگیزشی، بلکه استراتژی تحول فردی و سازمانی در حوزه توسعه منابع انسانی است. در پایان، پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده و پیاده سازی اثربخش کوچینگ در سازمان ها ارائه شده است.

Keywords:

کوچینگ مدیریتی , شایستگیهای فردی , خودرهبری هوش هیجانی , مدل GROW