بررسی نقش طراحی مبلمان شهری در سرزندگی و پویایی فضای شهری

مبلمان شهری یکی از عناصر کلیدی در طراحی و برنامه ریزی شهری است که به عنوان بخشی از کل شهر، هویت و ساختار آن را شکل می دهد و از مهمترین ابزارهای ارتباطی بین مدیریت شهری و شهروندان محسوب می شود. طراحی بهینه این مبلمان نقش قابل توجهی در بهبود کیفیت زندگی در زمینه های مختلف شهری ایفا می کند. توجه به جنبه های گوناگون مبلمان شهری برای بهبود کیفیت زندگی، به ویژه در زمینه های فرهنگی و اجتماعی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بنابراین، هدف این پژوهش طراحی مبلمان شهری در راستای ارتقاء کیفیت زندگی در شهر دماوند با تمرکز بر ابعاد فرهنگی، کالبدی، زیستی و عملکردی است. روش تحقیق در این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش شناسی، مبتنی بر روش های توصیفی-تحلیلی و مشاهدات میدانی است. یافته های تحقیق با بهره گیری از نرم افزار SPSS و انجام آزمون های آماری مختلف شامل آزمون t تک نمونه ای، ANOVA و همبستگی به دست آمده است. نتایج این بررسی نشان دهنده وجود ارتباط بین شاخص های فرهنگی، عملکردی و اجرایی و تاثیر متقابل این دو جنبه بر یکدیگر می باشد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که فضاهای شهری به عنوان نقاط تجمع انسان ها و بستر ایجاد تعاملات اجتماعی عمل می کنند. در حال حاضر، مبلمان شهری به عنوان عاملی موثر در بهبود کیفیت زندگی شناخته می شود و می تواند نتایج مثبتی به همراه داشته باشد. بنابراین، توجه به این عناصر در طراحی مبلمان شهری از اهمیت زیادی برخوردار است. به همین دلیل، برای ارتقاء کیفیت زندگی، ضروری است که مدیریت یکپارچه ای با رویکرد مشارکت محور اعمال شود.

Keywords:

مبلمان شهری , طراحی شهری , سیمای شهر , سرزندگی , فضای شهری