اثر بخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجانی افراد مبتلا به افسردگی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجانی افراد مبتلا به افسردگی بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل افراد مراجعه کننده به کلینیک مشاوره و خدمات روان درمانی شهر رشت در سال ۱۴۰۳ بود. از این تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی برای انجام پژوهش انتخاب گردیدند و به روش تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند گروه آزمایش طی ۸ جلسه به مدت یک ساعت و نیم تحت بسته ی آموزش طرحواره درمانی یانگ و کلوسکو (۲۰۰۳) ترجمه حمیدپور و ،اندروز (۱۳۹۸ قرار گرفتند. در صورتی که گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. ابزار گردآوردی دادهها پرسشنامه تنظیم شناختی هیجانی گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱) .بود داده ها با روش آماری تحلیل کواریانس با استفاده از نرم افزار -۲۱-SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند یافته ها نشان داد که آموزش طرحواره درمانی بر تنظیم شناختی هیجانی افراد مبتلا به افسردگی اثر بخش .است نتایج پژوهش نشان داد که طرحواره درمانی با اصلاح باورهای ناکارآمد موجب بهبود تنظیم شناختی هیجانی در افراد مبتلا به افسردگی میشود. این رویکرد میتواند به کاهش نشخوار ذهنی و افزایش راهبردهای انطباقی هیجانی کمک کند.

Keywords:

طرحواره درمانی , تنظیم شناختی هیجانی , افسردگی