ارزیابی زمین شناسی مهندسی و پهنه بندی ظرفیت باربری خاک های گچ دار سازند گچساران با استفاده از نتایج آزمون SPT، محدوده پتروشیمی مسجدسلیمان
Publish place: Scientific Quarterly Journal of Iranian Association of Engineering geology، Vol: 18، Issue: 1
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 116
This Paper With 24 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JIRAEG-18-1_004
تاریخ نمایه سازی: 29 آذر 1404
Abstract:
خاک های گچی چالش برانگیزترین و پیچیده ترین عضو خانواده خاک های مسئله دار می باشند که اطلاعات در خصوص رفتار مهندسی آن ها با توجه به محدودیت های پژوهش در زمینه آن ها، در مقایسه با بقیه بسیار کم است. بنابراین در این پژوهش، جهت رفع این محدودیت ها در گام اول با استفاده از نتایج آزمایش SPT در بالغ بر ۸۰ گمانه حفرشده در پتروشیمی مسجدسلیمان، نقشه های پهنه بندی ظرفیت باربری در حدفاصل عمق های، هر ۵/۱ متر تا سطح آب زیرزمینی تهیه و با نقشه های سطح و جهت آب زیرزمینی حاصل از آزمایش عمق یاب با سنسور الکتریکی و نقشه کارست های گچی (حاصل تلفیق روش های ژئوفیزیکی (GPR) و ژئوتکنیکی (گمانه ها)) مقایسه گردید. تا بر اساس آن ها بتوان به نوعی پیش آگاهی در خصوص شرایط پهنه های مختلف منطقه دست یافت و همچنین نوعی دورنما از نقاط مستعد برای اجرای پروژه را ارائه کرد. در گام دوم با انجام آزمایش های مکانیک خاک به صورت آزمایشگاهی و برجا (شامل ۶ مورد PLT در شرایط خشک و اشباع)، و تلفیق آن با شرایط زمین شناسی و ساختگاه سازه های حساس پتروشیمی، محدوده موردمطالعه به دو قسمت مجزا تقسیم و برای هرکدام ظرفیت باربری مجاز پی های منفرد و گسترده (با توجه به مقاومت برشی خاک) محاسبه گردید. با توجه به نتایج آزمون SPT، یکنواختی تقریبی در بافت لایه های زیرسطحی و تلفیق نقشه های پهنه بندی ظرفیت باربری با نقشه کارست های گچی در اعماق مختلف، تغییرات ظرفیت باربری را می توان به وجود میان لایه هایی با مقاومت پایین، انحلال و آبشویی گچ (تحت تاثیر نفوذ آب سطحی و تغییرات آب زیرزمینی) و درنهایت تشکیل کارستهای گچی در طول زمان انسانی (به عنوان مشکل اصلی منطقه) نسبت داد.
Keywords:
Authors
محمد حسین جوکار
گروه زمین شناسی مهندسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس
ماشااله خامه چیان
دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
محمدرضا نیکودل
گروه زمین شناسی مهندسی، دانشکده غلوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس