نقش گردشگری تجربه گرا در تقویت هویت فرهنگی و پایداری جوامع محلی

گردشگری تجربه گرا به عنوان یک رویکرد نوین در صنعت گردشگری بر غوطه وری عمیق گردشگران در فرهنگ، طبیعت و زندگی جامعه محلی تمرکز دارد. در ایران با توجه به تنوع فرهنگی، میراث تاریخی غنی و مناظر طبیعی منحصر به فرد، این نوع گردشگری می تواند نقش کلیدی در تقویت هویت فرهنگی و پایداری جوامع محلی ایفا کند. این مقاله به بررسی مزایا و چالش های گردشگری تجربه گرا می پردازد. نتایج نشان می دهد که این نوع سفر علاوه بر افزایش حساسیت فرهنگی و بهبود سلامت جسمی و روانی گردشگران، فرصت های شغلی در مناطق روستایی ایجاد کرده و از مهاجرت به شهرها جلوگیری می کند. همچنین با احیای صنایع دستی و سنت های محلی به حفظ میراث فرهنگی کمک می کند. با این حال چالش هایی مانند ضعف زیرساخت های گردشگری، عدم مشارکت فعال جامعه محلی و تهدید به تجاری سازی بیش از حد فرهنگ بومی موفقیت این رویکرد را در ایران محدود کرده است. در این مقاله راهکارهایی از جمله توانمندسازی جوامع محلی از طریق آموزش و ایجاد درآمد مستقیم، توسعه زیر ساخت های پایدار و حفظ اصالت فرهنگی از طریق احیای صنایع دستی و طراحی تورهای مشارکتی ارائه شده است. هدف اصلی ایجاد تعادل بین نیازهای گردشگران و حفظ منافع جوامع محلی است. در نهایت مقاله تاکید می کند که گردشگری تجربه گرا با رویکردی مشارکتی می تواند به توسعه اقتصادی پایدار، تقویت هویت فرهنگی و حفاظت از محیط زیست در مناطق روستایی ایران کمک کند اما موفقیت آن نیازمند همکاری بین بخشی، سرمایه گذاری در زیرساخت های محلی و توجه به اصول پایداری است.

Keywords:

گردشگری تجربه گرا , گردشگری روستایی , پایداری , فرهنگی , مشارکت جامعه محلی , میراث فرهنگی