تاثیر فناوری های نوین بر آموزش و یادگیری شیمی در راستای توسعه پایدار

در چند سال گذشته فناوری چنان سریع در آموزش ریشه دوانده که گاهی احساس می شود کلاس درس بدون ابزارهای دیجیتال دیگر معنا ندارد. این تحول در آموزش شیمی چشمگیرتر است. شبیه سازهای مجازی، پلتفرم های تعاملی و محیط های سه بعدی حالا به دانش آموزان اجازه می دهد پدیده هایی را ببینند که قبلا فقط می شد تصورشان کرد. این پژوهش با مرور نظام مند مطالعات منتشر شده، تلاش دارد نقش فناوری های نوظهور را در آموزش شیمی و ارتباط آن با توسعه پایدار بررسی کند. یافته ها نشان می دهد فناوری نه تنها درک دانش آموزان از دنیای میکروسکوپی را افزایش می دهد بلکه آنها را درگیر یادگیری می کند، یادگیری ای که حالا کمتر شبیه حفظ کردن و بیشتر شبیه تجربه کردن است. در عین حال چالش ها کم نیستند؛ از جمله کمبود زیرساخت، آموزش ناکافی معلمان و نابرابری در دسترسی که هنوز مانع گسترش واقعی این نوع آموزش اند. با این همه اگر فناوری به درستی و با هدفی روشن در آموزش شیمی به کار گرفته شود می تواند به پرورش نسلی منجر شود که هم از علم لذت می برد و هم نسبت به محیط زیست و آینده زمین احساس مسئولیت دارد.

Keywords:

آموزش شیمی , فناوری های نوین , آموزش و یادگیری , توسعه پایدار