بررسی مولیداستات به عنوان داروی جدید درمان کم خونی مرتبط با بیماری مزمن کلیه در سگ و گربه

بیماری مزمن کلیه (CKD) از شایع ترین اختلالات در سگ ها و گربه های مسن است که به تدریج سبب کاهش عملکرد نفرون ها و ایجاد عوارض متعدد می شود. از عوارض قابل توجه آن آنمی غیرجبرانی است که به دلیل کاهش تولید اریتروپویتین (EPO) از کلیه ها منجر به ضعف، بی حالی و کاهش اشتها در حیوانات می شود. درمان های رایج شامل استفاده از اریتروپویتین نوترکیب انسانی و مکمل های آهن است گرچه نیاز به تزریقات مکرر و عوارض جانبی متعدد از جمله هایپرتنشن و واکنش های ایمیونولوژیک و ساخت آنتی بادی ضد اریتروپویتین نوترکیب انسانی سبب محدودیت استفاده از این موارد شدند. مولیداستات، به عنوان یک مهارکننده خوراکی آنزیم پرولیل هیدروکسیلاز فاکتور القا کننده هیپوکسی (HIF-PHI)، با تحریک افزایش تولید اریتروپویتین اندوژن و القای ساخت گلبول های قرمز وارد عرصه درمان شده است. مطالعات در گربه ها نشان داده اند که مولیداستات طی ۲۱ روز سبب افزایش هماتوکریت می شود و به خوبی تحمل می شود، گرچه استفراغ شایع ترین عارضه جانبی است. این دارو هنوز در سگ ها تایید نشده و اطلاعات بالینی محدودی در این گونه موجود است. با توجه به محدودیت های درمان های فعلی، این مقاله به بررسی مکانیسم مولیداستات، کاربردهای بالینی، عوارض جانبی و ملاحظات کاربرد آن در سگ ها و گربه ها می پردازد و نقش آن را به عنوان جایگزین بالقوه اریتروپویتین نوترکیب تحلیل می کند.

Keywords:

مولیداستات , آنمی , بیماری مزمن کلیه