تحلیل قابلیت ها و عوامل موفقیت مدیریت ریسک در فاز طراحی با به کارگیری مدل سازی اطلاعات ساختمان

فاز طراحی در پروژه های معماری، مهندسی و ساخت وساز به دلیل ماهیت چند رشته ای و تراکم اطلاعات، بحرانی ترین مرحله از نظر پتانسیل بروز ریسک محسوب می شود. روش های سنتی مدیریت ریسک به دلیل اتکا بر اسناد دوبعدی و فرآیندهای ایستا، کارایی لازم را در مواجهه با پیچیدگی های کنونی ندارند. هدف این پژوهش، واکاوی نقش مدل سازی اطلاعات ساختمان به عنوان یک پلتفرم پیش دستانه در شناسایی و مدیریت ریسک های فاز طراحی است. این مطالعه با روش مروری و تحلیل سیستماتیک منابع معتبر، ابتدا به آسیب شناسی ریسک های کلیدی طراحی پرداخته و سپس قابلیت های فنی مدل سازی اطلاعات ساختمان از جمله تشخیص خودکار تداخلات، شبیه سازی های چهار بعدی و پنج بعدی و مدیریت یکپارچه داده ها را مورد واکاوی قرار می دهد. یافته های این مرور نشان می دهد که پیاده سازی مدل سازی اطلاعات ساختمان از طریق بصری سازی عدم قطعیت ها، منجر به کاهش چشمگیر دوباره کاری ها و ارتقای دقت در برآورد هزینه و زمان می شود. همچنین، نتایج تحلیل نگاشت ریسک مشخص کرد که موفقیت این پلتفرم در کاهش ریسک ها، صرفا تابعی از ابزارهای فنی نیست، بلکه به متغیرهای میانجی همچون سطح بلوغ سازمانی و دانش مدیریت دانش در تیم های طراحی بستگی دارد. درنهایت، این مقاله یک چارچوب تحلیلی برای نگاشت قابلیت های مدل سازی اطلاعات ساختمان بر ریسک های اختصاصی طراحی ارائه داده و بر لزوم تغییر پارادایم از مدیریت ریسک انفعالی به مدیریت داده محور تاکید می نماید.

Keywords:

مدل سازی اطلاعات ساختمان , مدیریت ریسک طراحی , دوباره کاری , عوامل کلیدی موفقیت , صنعت معماری , مهندسی و ساخت وساز