رابطه بین خودشیفتگی، خیال پردازی ناسازگار و میل به شهرت در جمعیت عمومی: تحلیل پیش بینی کننده

این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین خودشیفتگی، خیالپردازی ناسازگار و میل به شهرت در جمعیت عمومی انجام شدهاست. جامعه آماری این پژوهش شامل ۵۴۵نفر از افرادی بود که به صورت داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. ازپرسشنامههای معتبر برای اندازهگیری خودشیفتگی (پرسشنامه شخصیت خودشیفته ،)۱۶-NPIخیالپردازی ناسازگار(پرسشنامه سومر و همکاران) و میل به شهرت (مقیاس میل به شهرت گونتاس و همکاران) استفاده شد. روش پژوهشتوصیفی-همبستگی بود و برای تحلیل دادهها از روش رگرسیون چندگانه بهره گرفته شد. نتایج تحلیلهای همبستگی ورگرسیون چندگانه نشان داد که خودشیفتگی با میل به شهرت رابطه مثبت و معناداری دارد. همچنین، خیالپردازیناسازگار نیز با خودشیفتگی و میل به شهرت رابطه مثبت و معناداری نشان داد. این نتایج نشان میدهند که خودشیفتگی وخیالپردازی ناسازگار میتوانند به عنوان پیشبینیکنندههای مهم میل به شهرت در جمعیت عمومی مطرح شوند. مطالعهحاضر همچنین به بررسی تفاوتهای جنسیتی در این روابط پرداخت و نتایج نشان داد که تفاوتهای معناداری بین مردانو زنان در میزان خودشیفتگی، خیالپردازی ناسازگار و میل به شهرت وجود دارد. یافتههای این تحقیق نشاندهنده اهمیتتوجه به ویژگیهای روانشناختی در پیشگیری و مداخلههای روانی-اجتماعی است. این مطالعه به شناخت بهتر از اینروابط کمک میکند و میتواند در توسعه مداخلات روانی و اجتماعی موثر برای کاهش تاثیرات منفی این ویژگیها مفیدباشد. بر اساس یافتههای این تحقیق، پیشنهاد میشود برنامههای آموزشی و مشاورهای برای مدیریت و کاهش خودشیفتگیو خیالپردازی ناسازگار به منظور بهبود سلامت روانی و اجتماعی افراد ارائه شود.

Keywords:

خودشیفتگی , خیالپردازی ناسازگار , میل به شهرت