پیش بینی مشکلات تنظیم هیجانی در نوجوانان دارای اختلال طیف اوتیسم بر اساس سبک های فرزندپروری والدین و سطح همدلی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سبک های فرزندپروری والدین و سطح همدلی در پیش بینی مشکلات تنظیم هیجانی نوجوانان دارای اختلال طیف اتیسم است. تنظیم هیجانی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در رشد روانی-اجتماعی نوجوانان، در افراد دارای اختلال طیف اتیسم با چالش های قابل توجهی همراه است. در این مطالعه، جامعه آماری شامل ۱۰۰ نوجوان دارای اختلال طیف اتیسم ساکن شهر تنکابن بود که به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند، مقیاس همدلی والدین و پرسشنامه تنظیم هیجانی نوجوانان بود. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.نتایج نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه با تنظیم هیجانی مطلوب تر در نوجوانان رابطه مثبت و معنادار دارد، در حالی که سبک های سهل گیرانه و مستبدانه با افزایش مشکلات تنظیم هیجانی مرتبط هستند. همچنین، سطح بالای همدلی والدین نقش تعدیل کننده ای در کاهش مشکلات هیجانی نوجوانان ایفا می کند. تحلیل رگرسیون نشان داد که سبک فرزندپروری و همدلی والدین به طور معناداری قادر به پیش بینی مشکلات تنظیم هیجانی هستند و مدل ترکیبی این دو متغیر توانست بخش قابل توجهی از واریانس مشکلات هیجانی را تبیین کند.یافته های این پژوهش بر اهمیت آموزش والدین در زمینه سبک های فرزندپروری موثر و ارتقاء همدلی تاکید دارد و می تواند در طراحی مداخلات روان شناختی برای بهبود تنظیم هیجانی نوجوانان دارای اختلال طیف اتیسم مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

سبک های فرزندپروری , همدلی والدین , تنظیم هیجانی , نوجوانان , اختلال طیف اتیسم