بررسی روش های تلفیق هنرهای تجسمی با آموزش علوم برای تقویت یادگیری مفهومی

پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های تلفیق هنرهای تجسمی با آموزش علوم و تاثیر آن بر تقویت یادگیری مفهومی دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، با بهره گیری از رویکرد کیفی و تحلیل محتوای تجربیات معلمان و دانش آموزان، تلاش شده است تا ظرفیت های هنرهای تجسمی—نظیر نقاشی، طراحی، کلاژ و ساخت مدل—در تبیین مفاهیم علمی مورد واکاوی قرار گیرد. یافته ها نشان می دهد که استفاده از ابزارهای بصری و فعالیت های هنری در فرآیند آموزش علوم، موجب افزایش درک عمیق تر مفاهیم انتزاعی، ارتقای انگیزش یادگیری، و تقویت حافظه بلندمدت در دانش آموزان می شود. همچنین، این رویکرد به توسعه مهارت های بین رشته ای، خلاقیت و تفکر تصویری کمک کرده و زمینه ساز یادگیری معنادار و پایدار می گردد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود که طراحی برنامه های درسی علوم با رویکرد تلفیقی و بهره گیری از ظرفیت های هنرهای تجسمی، به عنوان راهبردی نوآورانه در آموزش مفهومی مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

یادگیری مفهومی , آموزش علوم , هنرهای تجسمی , تلفیق بین رشته ای , خلاقیت , یادگیری معنادار