ارائه چارچوب تحلیل ساختاری مکاتب شهرسازی: مطالعه تطبیقی مکاتب جهانی و ایرانی

شهرسازی به عنوان یک نظام دانش و عمل، همواره بازتاب دهنده دگرگونی های اجتماعی، اقتصادی و فلسفی جوامع بوده است. این پژوهش با هدف تحلیل ساختاری مکاتب شهرسازی بر اساس مبانی فلسفی، روشی نوین برای ارزیابی و مقایسه مکاتب شهرسازی ارائه می دهد. چارچوب مفهومی پیشنهادی، بر پنج مولفه اصلی شامل هستی شناسی، روش شناسی، مرجعیت، واکنش/مسئله محوری و اصول کالبدی استوار است. این چارچوب توانسته است مکاتب جهانی (مدرنیسم و پست مدرنیسم) و ایرانی (مکتب اصفهان و سبک تهران) را تحلیل کرده و نقاط قوت و ضعف آن ها را آشکار سازد. یافته ها نشان می دهد که مکاتب موفق، انسجامی عمیق میان مبانی فلسفی و اصول کالبدی خود دارند؛ در حالی که مکاتب ناکارآمد، به دلیل گسست از این انسجام و تقلید صوری، در پاسخ به نیازهای زمانه ناتوان بوده اند. این پژوهش با ارائه چارچوبی نظام مند، ابزاری برای تحلیل تطبیقی مکاتب شهرسازی و تدوین نظریه های جدید فراهم می آورد و بر اهمیت ارتباط میان مبانی فکری و ترجمان کالبدی در شهرسازی تاکید دارد.

Keywords:

مکاتب شهرسازی , مدرنیسم , پست مدرنیسم , مکاتب ایرانی , چارچوب تحلیل