بررسی آسیب لیگامنت صلیبی قدامی در ورزشکاران مختلف و عوامل موثر بر پارگی و بهبود آن (مقاله مروری)

مقدمه و اهداف شایع ترین آسیب لیگامانی زانو، پارگی لیگامان صلیبی قدامی (ACL) می باشد که در ورزشکاران جوان ۱۵ تا ۲۵ ساله شیوع بیشتری دارد و مکانیسم آن حدود ۷۰ درصد بصورت غیر برخوردی و ۳۰ درصد برخوردی اتفاق می افتد. هدف این پژوهش مروری، بررسی جامع ابعاد مختلف آسیب رباط صلیبی قدامی (ACL) در ورزشکاران، با تمرکز بر مکانیسم های ایجاد آسیب، عوامل خطرساز آن، استراتژی های نوین پیشگیرانه و موثرترین شیوه های درمان و بازتوانی بوده است. مواد و روش ها برای گردآوری اطلاعات جامع و مرتبط با موضوع همچنین انتخاب مقالات فارسی و انگلیسی از پایگاه های معتبری همچون: Med Pub iran Mag, SID, Civilica, Scholar Google استفاده شد. فرایند جست وجو و یافتن منابع فارسی و انگلیسی، در دو هفته انجام گردید و تنها مقالاتی که پس از سال ۲۰۲۰ میلادی به چاپ رسیده اند در نظر گرفته شد (به غیر از ۲ منبع کاربردی از سال ۱۳۹۳ و ۱۳۹۲ هجری شمسی). یافته ها در این پژوهش، با مرور و تحلیل ۲۶ مقاله داخلی و خارجی منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ ابعاد مختلف این آسیب بررسی شد. نتایج نشان داد که پارگی ACL عمدتا در اثر مکانیسم های غیرتماسی و در لحظاتی نظیر فرود نادرست، کاهش ناگهانی سرعت یا چرخش سریع اتفاق می افتد. نتیجه گیری پیشگیری موثر از آسیب ACL مستلزم رویکردی چندبعدی، بلندمدت، شخصی سازی شده و مبتنی بر شواهد علمی است.

Keywords:

شیوع , ریسک فاکتور , زانو , بازتوانی