مروری بر مدفن پسماند جامد (لندفیل)، کاربرد ژئوسنتتیک ها در تجهیزات لندفیل و بررسی جنبه های ژئوتکنیکی
Publish place: The 3rd National Conference on Environmental Challenges: The role of industry, mining, and society in developing green governance
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 4
This Paper With 22 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCECM03_121
تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405
Abstract:
هدف و زمینه: لندفیل ها محل های دفن پسماندهای جامد شهری (MSW) هستند که همواره درگیر چالش هایی مانند نشست و تغییر شکل زمین، تولید و نفوذ شیرابه، انتشار گازهای گلخانه ای، ناپایداری شیب زمین و... هستند که موجب آلودگی خاک و منابع آب زیرزمینی، تهدید سلامت انسان و آسیب به محیط زیست و جامعه می شوند. بنابراین طراحی و ساخت ایمن لندفیل ها مستلزم به کارگیری سیستم های مهار با کارایی بالا می باشد تا بتوانند خطرات ناشی از دفن زباله ها را کاهش داده و ایمنی را افزایش دهند. در این راستا ژئوسنتتیک ها به عنوان نسل جدیدی از مصالح مهندسی، نقش مهمی در بهبود عملکرد فنی و اقتصادی تاسیسات مهار پسماند ایفا می کنند. هدف این پژوهش بررسی جامع نقش ژئوسنتتیک ها در بهبود عملکرد لندفیل و اجزای آن در جهت افزایش ایمنی و پایداری و کاربرد آن ها در مسلح سازی، جداسازی، فیلتراسیون، زهکشی، محافظت و مانع هیدرولیکی و گازی سازه های دفن پسماند می باشد. روش کار: این پژوهش با مطالعه مقالات و متون فنی گذشته به بررسی مدفن پسماندهای جامد و اجزای آن ها می پردازد. همچنین انواع ژئوسنتتیک های مورد استفاده را معرفی و نحوه کاربرد آن ها را در بخش های مختلف سیستم های دفن زباله بیان و در نهایت به بررسی جنبه های ژئوتکنیکی لندفیل شامل مواردی مانند مکانیزم های گسیختگی و ناپایداری شیب لندفیل، عوامل مربوط به پایداری و معیارهای طراحی و تاثیر حضور ژئوسنتتیک ها در آن ها می پردازد. نتایج: بر اساس نتایج این مطالعه استفاده از ژئوسنتتیک ها علاوه بر ارتقای پایداری و دوام سیستم های مهار، موجب کاهش هزینه های ساخت و نگهداری و افزایش پایداری زیست محیطی لندفیل ها می شود. ژئوسنتتیک ها را می توان به عنوان ابزارهای موثر و پایدار برای بهبود عملکرد مهندسی و زیست محیطی تاسیسات دفن پسماند معرفی نمود.
Keywords:
Authors
فاطمه طاهری
دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
شهلا قربان زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
محمد علیائی
دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
سعید کوزه گران
استادیار، دانشکده مهندسی و فناوری، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.