مقایسه اضطراب کودکان تک والد و عادی در دانش آموزان ابتدایی شهر قم یک بررسی علی مقایسه ای
Publish place: Fourth Conference on Living with Quality with respective to Psychology, Counselling and Social Works
Publish Year: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 97
This Paper With 16 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LQPPC04_032
تاریخ نمایه سازی: 26 خرداد 1405
Abstract:
اضطراب یکی از شایع ترین مشکلات هیجانی در دوران کودکی است که می تواند پیامدهای منفی قابل توجهی بر عملکرد تحصیلی، اجتماعی و سلامت روان آینده کودکان داشته باشد. از سوی دیگر، تغییر در ساختار خانواده به ویژه افزایش خانواده های تک والد به عنوان یکی از عوامل خطر محیطی مرتبط با سلامت روان کودکان مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. با وجود شواهد بین المللی، مطالعات بومی اندکی به بررسی مقایسه ای اضطراب کودکان تک والد و دو والد در ایران پرداخته اند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف مقایسه سطح اضطراب کودکان خانواده های تک والد و دو والد در دانش آموزان ابتدایی شهر قم انجام شد. پژوهش حاضر از نوع علی مقایسه ای بود؛ جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۱۲۰ دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب و بر اساس ساختار خانواده در دو گروه تک والد ۶۰ نفر و دو والد ۶۰ نفر جایدهی شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اختلالات اضطرابی کودکان اسپنس نسخه فارسی اعتباریابی شده بود. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس (ANOVA) و با بهره گیری از نرم افزار SPSS ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمره اضطراب کل کودکان خانواده های تک والد به طور معناداری بالاتر از کودکان خانواده های دو والد است (p<۰.۰۰۱). همچنین در تمامی خرده مقیاس های اضطراب شامل اضطراب جدایی، اضطراب اجتماعی، اضطراب فراگیر و سایر مولفه ها، تفاوت معناداری به نفع گروه دو والد مشاهده شد. بر اساس یافته های پژوهش حاضر، ساختار خانواده تک والد با افزایش سطح اضطراب در کودکان دوره ابتدایی مرتبط است. این نتایج بر ضرورت شناسایی زودهنگام کودکان تک والد در معرض اضطراب، طراحی مداخلات حمایتی در مدارس و توجه ویژه سیاست گذاران آموزشی و روان شناختی به این گروه آسیب پذیر تاکید می کند. انجام پژوهش های طولی و مداخله ای در آینده می تواند به درک عمیق تر سازوکارهای موثر و ارتقای سلامت روان کودکان کمک کند.
Keywords:
Authors
محمد رضا کبیری
دانشجوی دکترای روان شناسی، تربیتی گروه روان شناسی واحد قم دانشگاه آزاد اسلامی قم ایران
جعفر هوشیاری
استادیار گروه روانشناسی مجتمع آموزش عالی علوم انسانی جامعه المصطفی، قم، ایران
مهدی شریفی رنانی
دانشجوی دکترای روان شناسی تربیتی گروه روان شناسی واحد قم دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران