کنشگری برند در عصر بحران های دائمی «مرور نظام مند ادبیات و پیشنهاد چارچوب مفهومی»

این پژوهش با هدف پر کردن شکاف نظری در ادبیات کنشگری برند به مرور نظام مند ادبیات مربوط به نقش برندها در کاهش اثرات بحران دائمی در مقاله های داخلی و خارجی پرداخته است. وضعیت بحران دائمی دوره ای مداوم از بحران های به هم پیوسته اجتماعی، اقتصادی و ژئوپلیتیک جامعه را به چالش کشیده و کنشگری برند (BA) را به عنوان پاسخی استراتژیک برجسته ساخته است. با این حال ادبیات کنشگری برند نقش برندها در کاهش اثرات بحران دائمی را ناکافی بررسی کرده است. این مطالعه یک مرور نظام مند ادبیات است که از منظر هدف، توصیفی-تحلیلی و از نظر شیوه اجرا استنتاجی است. داده ها از طریق جستجو در پایگاه های معتبر آکادمیک با استفاده از کلیدواژه های مرتبط با کنشگری برند و بحران گردآوری شده و در نهایت ۴۴ مقاله منتشر شده بین سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴ برای تحلیل انتخاب شدند. تحلیل ها با استفاده از چارچوب پیشایند تصمیمات پیامد (ADO) انجام گرفت تا چارچوبی استقرایی ارائه دهد که بحران های خرد، میانه و کلان را ادغام کند. یافته ها چارچوبی استقرایی ارائه می دهند که بحران های خرد، میانه و کلان را ادغام کرده و تعامل ضرورت محور و فرصت طلبانه کنشگری برند در بستر بحران دائمی را برجسته می سازد. برندها به کنشگری اصیل سوق می یابند که در آن، اصالت، سرعت پاسخ دهی و ارتباطات چند وجهی کلیدی است. پیامدهای کنشگری برند حمایت یا بایکوت ماهیت شمشیر دو لبه دارد و این پژوهش چارچوبی مفهومی برای مدیریت ریسک پیشنهاد کرده و دستورکار پژوهشی طولی و میان رشته ای ارائه می دهد.

Keywords:

کنشگری , برند , بحران , دائمی , چارچوب پیشایند تصمیمات پیامد , اصالت , برند , بیدارنمایی نمایشی