تحلیل مفهومی توسعه اکوسیستم نوآوری با تاکید بر شبکه سازی دانش بنیان

توسعه پایدار نوآوری در دنیای پیچیده امروز نیازمند توسعه اکوسیستم های نوآوری پویا و فراتر رفتن از رویکردهای خطی است. این مقاله با هدف تحلیل مفهومی توسعه اکوسیستم نوآوری با تمرکز بر نقش محوری شبکه سازی دانش بنیان انجام شده است. اکوسیستم نوآوری به عنوان یک شبکه پیچیده از بازیگران نهادها و روابط تعاملی تعریف می شود که در آن دانش، منابع و ارزش به صورت مشترک تولید و مبادله می گردد. در این مقاله با بهره گیری از چارچوب های استراتژیک دانشی و مفاهیم سرمایه اجتماعی شبکه ای به بررسی مکانیسم های تسهیل کننده توسعه این اکوسیستم ها پرداخته شده است. تحلیل نشان می دهد که شبکه سازی دانش بنیان با تسهیل و فعال سازی جریان دانش در کنش ها و تعاملات مشترک می تواند نقش تعیین کننده ای در افزایش تاب آوری و کارآمدی اکوسیستم نوآوری ایفا کند. شبکه سازی دانش بنیان، عامل کلیدی در توسعه ی پایدار اکوسیستم نوآوری است. همچنین نقش دانشگاه ها، سیاست گذاری های حمایتی و مدیریت ریسک های نوظهور مانند شبکه سازی تاریک مورد توجه قرار گرفته است. در نهایت یک چارچوب مفهومی تلفیقی برای هدایت توسعه اکوسیستم های نوآوری ارائه می گردد.

Keywords:

اکوسیستم نوآوری , شبکه سازی دانش بنیان , سرمایه اجتماعی شبکه ای , تاب آوری