تاثیر تمرینات بادی پامپ بر ترکیب بدن و شاخصهای استرس ادراک شده با تاکید بر نقش موسیقی
Publish place: Fourth International Conference for Students of Sports Sciences and Physical Education
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 18
This Paper With 9 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SPORTCD04_066
تاریخ نمایه سازی: 26 خرداد 1405
Abstract:
تمرین بادی پامپ به عنوان یکی از رایج ترین تمرینات مقاومتی گروهی می تواند نقش موثری در بهبود ترکیب بدن و کاهش استرس ادراک شده ایفا کند. در این میان موسیقی به عنوان یک عامل محیطی بالقوه می تواند پاسخ های روان شناختی و فیزیولوژیک به تمرین را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین بادی پامپ بر ترکیب بدن و استرس ادراک شده با تاکید بر نقش موسیقی همراه تمرین بود. پژوهش به صورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل ۱۰۰ زن بدون سابقه تمرینی منظم با میانگین سنی ۳۵ تا ۴۰ سال بود. پیش از ورود به مطالعه پرسشنامه سلامت عمومی تکمیل شد و تمامی شرکت کنندگان از نظر جسمی و روانی سالم تشخیص داده شدند. افراد به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: تمرین بادی پامپ همراه با موسیقی، تمرین بادی پامپ بدون موسیقی و گروه کنترل بدون مداخله. برنامه تمرینی به مدت ۸ هفته، هفته ای ۳ جلسه و هر جلسه ۶۰ دقیقه اجرا شد. استرس ادراک شده با استفاده از پرسشنامه کوهن (PSS) و ترکیب بدن از طریق سنجش چین های پوستی در مراحل پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری شد. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون های تعقیبی مناسب در سطح معناداری ۰.۰۰۵ استفاده گردید. نتایج نشان داد تمرین بادی پامپ موجب بهبود معنادار شاخص های ترکیب بدن و کاهش استرس ادراک شده در مقایسه با گروه کنترل شد. همچنین گروه تمرین همراه با موسیقی نسبت به گروه بدون موسیقی کاهش استرس بیشتری و تغییرات مطلوب تری در ترکیب بدن نشان داد. تمرین بادی پامپ می تواند به عنوان یک مداخله موثر برای بهبود ترکیب بدن و کاهش استرس ادراک شده در زنان میانسال بدون سابقه تمرینی مورد استفاده قرار گیرد. نتایج این پژوهش نشان می دهد موسیقی همراه تمرین نقش تقویت کننده ای در اثربخشی این تمرینات ایفا می کند و می تواند به عنوان یک عامل مکمل در طراحی تمرینات گروهی مدنظر قرار گیرد.
Keywords:
Authors
مائده احمدپور
دانشجوی دکتری گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی دانشکده علوم ورزشی و سلامت دانشگاه تهران تهران ایران