هندسه نورگیری در معماری بومی بندرعباس

هندسه در معماری بومی هم به عنوان عامل زیبایی شناسانه و هم به عنوان عملکردی مورد توجه بوده که با روی کار آمدن معماری مدرن مورد بی محبتی معماران و کاربران بناها قرار گرفت و از یادها به فراموشی رفت، این عنصر معماری ایرانی به فراوانی در منطقه هرمزگان بالاخص غرب هرمزگان و همچنین در بندر عباس در بین فضاهای بومی نقش موثری داشته که از جمله فضاهایی با بیشترین بهره گیری شامل مطبخ ها و فضاهای پذیرایی می باشد که در این پژوهش براساس مطالعات کتابخانه ای تصویربرداری و مشاهدات میدانی به بررسی برخی از هندسه و نقوش بهره گیری شده در بین بناهای بومی پرداخته شده است. امید است این چنین پژوهش ها کمک کند تا با بهره گیری از این عوامل ساختاری با نقوش زیبایی شناسانه و عملکردی با بروزرسانی ساختار بوم گرایی معماری نوینی به وجود آید که هم بدنبال رفع نیاز امروزی کاربران باشد و همچنین بیان کننده اصالت هرمزگان.

Keywords:

هندسه نورگیری , معماری بوم گرایی , بندر عباس