تاثیر علم النفس ابن سینا بر روان شناسی نوین

ابن سینا، فیلسوف و پزشک برجسته سده های میانه، از پیشگامان علم النفس در تمدن اسلامی است که اندیشه های او تاثیر چشم گیری بر پیدایش روان شناسی نوین داشته است. پژوهش حاضر با روش کتابخانه ای و بر پایه منابع معتبر فارسی و لاتین، به تعیین تاثیر دیدگاه های ابن سینا بر مبانی نظری و کاربردی روان شناسی معاصر پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که ابن سینا با رویکردی کل نگر، نفس انسانی را دارای مراتب نباتی، حیوانی و ناطقه دانسته و میان ذهن، بدن و محیط ارتباطی دوسویه برقرار کرده است. او در آثار خود از جمله شفا و قانون در طب، به توصیف ساختار روان انسان، قوای ادراکی و حرکتی، و نقش حالات هیجانی در بروز بیماری های جسمی و روانی پرداخته است. هم چنین، تبیین های وی از اختلالاتی چون مالیخولیا، مانیا و هیستری، شامل مفاهیمی است که امروزه در پزشکی و روان درمانی شناختی–رفتاری و روان پویشی مشاهده می شود. تاکید ابن سینا بر تعامل جسم و روان، اصلاح سبک زندگی و استفاده از درمان های روان شناختی، با مدل زیستی–روانی–اجتماعی در روان شناسی سلامت معاصر همخوانی دارد. در نتیجه، می توان گفت که دیدگاه های علم النفس ابن سینا نه تنها در زمان خود نوآورانه بود، بلکه بنیان های نظری و روش شناختی روان شناسی نوین را به طور غیرمستقیم شکل داده است.

Keywords:

ابن سینا , علم النفس , روان شناسی نوین , فلسفه ذهن , روان درمانی