الگوی مخاطب شناسی زنان ایرانی در خصوص سریال های تلویزیونی و نمایش خانگی: بررسی دیدگاه مدیران رسانه و نخبگان ارتباطات

در جهانی که تنوع رسانه ها و منابع سرگرمی روزافزون است، پژوهش حاضر با هدف شناسایی الگوی مخاطب شناسی زنان ایرانی در خصوص سریال های تلویزیونی و نمایش خانگی و درک نیازها و انگیزه های این طیف به عنوان یکی از حساس ترین گروه های مخاطبی، با استفاده از روش کیفی و رویکرد گرندد تئوری انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق با ۱۳ نفر از خبرگان رسانه و مدیران ارتباطات جمع آوری و تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که عوامل جذب زنان به تلویزیون عمدتا حول ارزش های خانواده محور، لزوم ارتقاء و رشدیافتگی زنان، و تناسب محتوا با فرهنگ ایرانی-اسلامی می چرخد ، در حالی که نمایش خانگی با اتکا به کیفیت بالاتر ساخت، حضور بازیگران حرفه ای (سلبریتی ها)، تنوع شخصیت های زن (از جمله زن قهرمان)، و ریتم داستانی جدیدتر، رضایت مخاطبان جوان تر و مدرن تر را جلب می کند. چالش های تلویزیون در این عرصه شامل تصویر ناقص و مردانه از زن ایرانی، ضعف در انگاره سازی، نقش های منفعل برای زنان، و محدودیت های نظارتی است ؛ و در مقابل، چالش های نمایش خانگی عمدتا به عدم بازنمایی واقعیت های جامعه، ترویج الگوهای منفی، افزایش خشونت، و فاصله گرفتن از ساختارهای ارزشی-فرهنگی مربوط می شود. تیپ شناسی مخاطبان نیز تمایز نسلی و فرهنگی را آشکار ساخت، به طوری که زنان مذهبی، میانسال، مسن تر، خانواده محور و روستایی مخاطب اصلی تلویزیون محسوب می شوند و زنان جوان، تحصیل کرده، شهرنشین، مدرن و آشنا با تکنولوژی های روز گرایش بیشتری به نمایش خانگی دارند. در نهایت، پژوهش حاضر بر لزوم پر کردن شکاف میان ارزش های فرهنگی و نیاز به بازنمایی های پیچیده و باکیفیت تاکید می کند تا بتوان الگویی بومی برای تولید محتوای اثرگذار برای زنان ایرانی تدوین نمود.

Keywords:

سریال تلویزیونی , نمایش خانگی , مخاطب شناسی , زن ایرانی