پیش بینی افکار خودکشی بر اساس ویژگی های اختلالات شخصیت و اضطراب

افکار خودکشی به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های آسیب پذیری روان شناختی در میان جوانان و دانشجویان، همواره مورد توجه پژوهش های حوزه سلامت روان بوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پیش بین ویژگی های اختلالات شخصیت و اضطراب در تبیین افکار خودکشی در میان دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که ۲۵۰ نفر از آنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس های استاندارد سنجش افکار خودکشی، اضطراب و ویژگی های اختلالات شخصیت بود و داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان داد که بین اضطراب و ویژگی های اختلالات شخصیت با افکار خودکشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه بیانگر آن بود که هر دو متغیر اضطراب و ویژگی های اختلالات شخصیت قادر به پیش بینی معنادار افکار خودکشی هستند و بخش قابل توجهی از واریانس آن را تبیین می کنند. در این میان، نقش اضطراب در پیش بینی افکار خودکشی برجسته تر از ویژگی های اختلالات شخصیت بود.در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که افکار خودکشی حاصل تعامل هم زمان عوامل هیجانی و شخصیتی است و صرفا با یک متغیر واحد قابل تبیین نیست. بنابراین توجه هم زمان به اضطراب و ویژگی های اختلالات شخصیت در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی می تواند نقش مهمی در کاهش افکار خودکشی در میان دانشجویان داشته باشد.

Keywords:

افکار خودکشی , اضطراب , اختلالات شخصیت