چگونگی بهره وری از روش شیگرو بان در ایران

معماری نوین با چالش های متعددی از جمله نیاز به ساخت وساز سریع و مقرون به صرفه در شرایط بحرانی و همچنین ضرورت توجه به پایداری زیست محیطی روبرو است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی عملکرد و امکان بهره وری از رویکردهای طراحی و ساخت شیگرو بان، معمار برجسته ژاپنی که به دلیل استفاده نوآورانه از مصالح بازیافتی و طراحی های انسان دوستانه شهرت دارد، در زمینه معماری ایران انجام شده است. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل و بررسی اصول طراحی و ساخت شیگرو بان و تطبیق آن با نیازها و چالش های معماری ایران بوده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که اصول نوآورانه و انسان دوستانه شیگرو بان، به ویژه تاکید بر استفاده از مصالح بومی و بازیافتی و ساختارهای موقت و مقاوم در برابر بلایای طبیعی، می تواند راهکارهای موثری برای مقابله با آسیب پذیری بالای برخی مناطق ایران در برابر حوادث طبیعی و همچنین ارتقای پایداری در صنعت ساخت وساز ارائه دهد. با این حال، پیاده سازی موفق این روش ها مستلزم توجه به چالش هایی نظیر بومی سازی فناوری های ساخت، تدوین مقررات مناسب و آموزش نیروی انسانی متخصص است. همچنین، این پژوهش بر پتانسیل بالای رویکردهای شیگرو بان در الهام بخشی به تحولات مثبت در معماری ایران تاکید می کند.

Keywords:

شیگرو بان , معماری ایران , اسکان موقت , بلایای طبیعی