ارائه یک روش اکتشافی برای جای گذاری سرویس ها در مه با هدف بهبود تاخیر و دردسترس پذیری

رایانش مه به عنوان یک الگوی امیدوارکننده قادر است امکانات رایانش ابری را به لبه شبکه آورد و یک راه حل بالقوه برای تامین نیازهای رایانشی کاربردهای اینترنت اشیا ارائه دهد. رایانش مه با نزدیک کردن پردازش به منابع داده، زمان پاسخ سرویس و ازدحام شبکه را به طرز چشمگیری کاهش می دهد. یکی از اساسی ترین چالش ها در این زمینه، جایگذاری کارآمد سرویس ها به جهت تامین الزامات دقیق تاخیر و در دسترس بودن است. این پژوهش یک رویکرد جایگذاری سرویس پویا و سبک وزن را ارائه می دهد که به طور خاص برای کاربردهای بلادرنگ در بستر مه طراحی شده است. روش پیشنهادی، اولویت را به استقرار سریع سرویس ها از طریق انتخاب مناسب ترین گره مه با توجه به مهلت های زمانی از پیش تعریف شده سرویس و وضعیت منابع موجود می دهد و دسترسی و پاسخگویی را بهینه می کند. نتایج مبتنی بر شبیه سازی ثابت می کند که در مقایسه با الگوریتم های جایگذاری پایه ای و برخی از روش های اخیر، روش پیشنهادی عملکرد بهتری را در معیارهای ارزیابی اصلی مانند تاخیر و در دسترس بودن سرویس ها از خود نشان می دهد. این نتایج، مناسب بودن این رویکرد را در مواجهه با حجم های کاری پویا در زیرساخت های مبتنی بر مه تایید کرده و آن را به گزینه ای مناسب برای سناریوهای اینترنت اشیا در زمان واقعی تبدیل می کند.

Keywords:

رایانش مه , پیوستار رایانشی , جایگذاری سرویس , بلادرنگ