ارزیابی عملکرد محیطی خیابان زند شیراز در راستای تحقق پیاده مداری پایدار

یکی از شاخص های مهم پایداری شهرها در قرن حاضر، کاهش استفاده از سوخت های فسیلی و در نتیجه کاهش آلودگی هوا است. این امر با افزایش سهم حمل ونقل عمومی، تشویق به فعالیت بدنی ساکنین از طریق بهبود امکانات پیاده روی و در نهایت ارتقای سلامت عمومی شهروندان قابل دستیابی است. افزایش قابلیت پیاده روی، با توجه به مزایای زیست محیطی، اجتماعی-فرهنگی، اقتصادی، ادراکی و ارتقای ایمنی و امنیت، به یکی از موضوعات کلیدی در مباحث شهرسازی تبدیل شده است. در این راستا، هدف پژوهش حاضر، ارزیابی جامع قابلیت پیاده مداری در خیابان زند شیراز و ارائه راهکارهای مبتنی بر شواهد برای ارتقای آن است. با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه و مشاهده میدانی، ۸ شاخصه ی کلیدی تاثیرگذار بر قابلیت پیاده مداری شناسایی و سنجش شده اند. تحلیل ها حاکی از آن است که تنها شاخصه های مرتبط با دسترسی از امتیاز نسبتا قابل قبولی برخوردار بودند و شاخصه های ایمنی و امنیت، انتخاب نوع سفر/ انتخاب نوع حمل و نقل، دلپذیری و مطبوعیت، ارتباط بین کاربری، حمل ونقل و عابر پیاده، پیوستگی و آموزش/ سلامت عمومی، بر کیفیت محیط پیاده تاثیر منفی گذاشته و منجر به کاهش سطح پیاده مداری شده است. بنابراین، جهت بهبود وضعیت موجود و تشویق به استفاده از حمل ونقل پایدار، بهبود شاخصه های پیاده مداری در این خیابان از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

Keywords:

پیاده مداری , پیاده راه , ایمنی پیاده , خیابان زند شیراز