بررسی رابطه حمایت اجتماعی با نشاط تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه حمایت اجتماعی با نشاط تحصیلی دانش آموزان انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دوره ی اول متوسطه شهر لنگرود در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه آماری با توجه به جمعیت آماری و با مراجعه به جدول جرسی و مورگان ۲۵۰ نفر تخمین زده شد که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های حمایت اجتماعی زیمت و همکاران (۱۹۹۸) و نشاط تحصیلی دهقانی زاده و حسین چاری (۱۳۹۱)، پاسخ دادند. داده ها با روش آماری ضریب همبستگی در نرم افزار آماری ۲۱-SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که حمایت اجتماعی با نشاط تحصیلی رابطه ی مثبت و معنی داری دارند (۰۵/۰P≤). در این پژوهش نتایج نشان داد که بین حمایت اجتماعی و میزان نشاط تحصیلی دانش آموزان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. دانش آموزانی که از حمایت عاطفی، خانوادگی و دوستانه بیشتری برخوردار بودند، انگیزه و رضایت بیشتری از فعالیت های آموزشی نشان دادند. همچنین حمایت اجتماعی به عنوان عاملی تقویت کننده، توانست استرس های تحصیلی را کاهش داده و احساس تعلق به محیط مدرسه را افزایش دهد. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که ارتقای شبکه های حمایتی می تواند در بهبود کیفیت زندگی تحصیلی و افزایش موفقیت آموزشی دانش آموزان نقش موثری داشته باشد. بنابراین توجه به حمایت اجتماعی در سیاست گذاری های آموزشی ضروری است.

Keywords:

حمایت اجتماعی , نشاط تحصیلی , دانش آموزان