بررسی رابطه ی خودکارآمدی با اشتیاق تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی خودکارآمدی با اشتیاق تحصیلی دانش آموزان انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر لنگرود در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه آماری با توجه به جمعیت آماری و با مراجعه به جدول جرسی و مورگان ۲۵۰ نفر تخمین زده شد که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های اشتیاق تحصیلی وانگ و همکاران (۲۰۱۱) و خودکارآمدی عمومی شرر و مادوکس (۱۹۸۲)، پاسخ دادند. داده ها با روش آماری روش ضریب همبستگی در نرم افزار آماری ۲۱- SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که خودکارآمدی با اشتیاق تحصیلی دانش آموزان رابطه ی مثبت و معنی داری دارند (۰۵/۰P≤). یافته ها نشان می دهد تقویت خودکارآمدی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر برای افزایش اشتیاق تحصیلی دانش آموزان به کار گرفته شود. بنابراین، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و مشاوره ای مدارس با هدف ارتقاء باور به توانایی های فردی دانش آموزان طراحی و اجرا شوند تا انگیزش، پشتکار و عملکرد تحصیلی آنان ارتقا یابد.

Keywords:

خودکارآمدی , اشتیاق تحصیلی , دانش آموزان