نقش آموزش مهارت های زندگی بر کاهش طلاق عاطفی زوجین

اهمیت خانواده و اعضای خانواده به این جهت است که با ثبات ترین نهادی که میتوان توسط آن ساختار حاکم بر جامعه را مورد بررسی قرار داد کانون خانواده است هیچ جامعه ای بدون داشتن خانواده سالم نمی تواند ادعای سلامت کند و هیچ کدام از آسیب ها بی تاثیر از خانواده پدید نیامده است لذا روابط پدر و مادر یا به عبارت دیگر زوجین باید همواره روابط محکم و پایدار و همچنین پر از عشق و احترام باشد. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش طلاق عاطفی میباشد. روش پژوهش حاضر، کیفی و از نوع سنتزپژوهی می باشد که در ۶ مرحله انجام گرفته است. جست وجوی سابقه پژوهشی از طریق پایگاه های داخلی و خارجی معتبر انجام شد و برای این منظور، اسناد علمی نگاشته شده از سال ۱۳۸۷ به بعد برای بررسی مبانی نظری و عملی پژوهش حاضر، مورد استفاده قرار گرفت. مطالعات انجام شده در نقش آموزش مهارت های زندگی و زوجین دچار طلاق عاطفی طی سال های ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۲ در داخل کشور و سال های ۱۹۸۸ تا ۲۰۲۱ در خارج از کشور به عنوان جامعه آماری از طریق پایگاه های داخلی و خارجی جست و جو شده و با بررسی های صورت گرفته و تعداد۶۰ مقاله استخراج شده و پس از انجام غربالگری سطح نخست از بین این تعداد، ۲۸ مورد مقاله داخلی و خارجی به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. بر اساس یافته های حاصل نتایج پژوهش نشان داد آموزش شیوه های کارآمد خودافشاسازی، گوش دادن، صریح و صادق بودن، همدردی و همدلی، حفظ آرامش خود، احترام به طرف مقابل، افزایش آگاهی به زوجین کمک می کند تا از احساسات، نگرش ها و اعتقادات خود نسبت به چگونگی روابط زناشویی آگاه شده و از این طریق مهارت های تعاملی و ارتباطی خود را ارتقاء بخشند.

Keywords:

خانواده , طلاق عاطفی , مهارت های زندگی , نقش فانتزی , نارضایتی جنسی