بررسی رابطه بین حمایت اجتماعی، سبک های دفاعی و رابطه فرزندان با والدین با تاب آوری در میان دانش آموزان دختر

هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان حمایت اجتماعی، سبک های دفاعی و رابطه والد-فرزند با تاب آوری در میان دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر اردبیل انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش به صورت توصیفی-مقطعی بر روی ۲۸۰ دانش آموز دختر انجام شد که از طریق نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس تاب آوری کونور و دیویدسون، پرسشنامه سبک های دفاعی اندروز و همکاران، مقیاس حمایت اجتماعی و پرسشنامه رابطه والد-فرزند استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که حمایت اجتماعی و رابطه مثبت والد-فرزند با تاب آوری همبستگی مثبت و معنی داری دارند (p<۰.۰۱)، به این معنی که افزایش حمایت اجتماعی و بهبود رابطه والد-فرزند با افزایش تاب آوری همراه است. در مقابل، سبک های دفاعی منفی با تاب آوری همبستگی منفی و معنی داری نشان دادند (p<۰.۰۱)، بدین معنا که افزایش استفاده از سبک های دفاعی منفی منجر به کاهش تاب آوری می شود. تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که این متغیرها به طور معناداری تاب آوری را پیش بینی می کنند. بحث و نتیجه گیری: این پژوهش بر اهمیت ایجاد حمایت های اجتماعی و روابط خانوادگی سالم در ارتقاء تاب آوری تاکید دارد. تقویت حمایت های اجتماعی و روابط مثبت والد-فرزند می تواند به طور موثری تاب آوری را در نوجوانان دختر تقویت کند. بنابراین پیشنهاد می شود که برنامه های حمایتی برای دانش آموزان دختر به ویژه در زمینه تقویت روابط والد-فرزند و افزایش حمایت اجتماعی در مدارس طراحی شود. این برنامه ها می توانند شامل کارگاه های آموزشی برای والدین و مشاوره های گروهی برای دانش آموزان باشند. همچنین، ایجاد فضاهای حمایتی در مدارس برای تقویت تاب آوری نوجوانان توصیه می شود.

Keywords:

حمایت اجتماعی , سبک های دفاعی , رابطه والد-فرزند , تاب آوری , دانش آموزان دختر