بررسی رابطه ی شوخ طبعی معلم با مشارکت دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر رودسر

مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه ی شوخ طبعی معلم با مشارکت دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر رودسر انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دوره ی دوم متوسطه شهر رودسر (۴۸۰ نفر) در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند. برای برآورد حجم نمونه با مراجعه به جدول جرسی و مورگان تعداد ۲۱۴ نفر دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی ساده در نظر گرفته شدند. در این مطالعه به منظور بالا بردن قدرت تعمیم پذیری یافته ها، حجم نمونه ۲۵۰ نفر تعیین شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های شوخ طبعی خشوعی و همکاران (۱۳۸۶) و مشارکت فعال در مدرسه وانگ و همکاران (۲۰۱۱) استفاده شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد بین شوخ طبعی معلم با مشارکت دانش آموزان دختر رابطه ی مثبت و معنی دار وجود دارد. استفاده هدفمند و مثبت از طنز در فرایند آموزش موجب افزایش تعاملات کلاسی و ارتقای بهزیستی روانی دانش آموزان می شود. این نتایج اهمیت شوخ طبعی معلم را به عنوان یک راهبرد موثر تربیتی و آموزشی در محیط های یادگیری دختران نشان می دهد. بر این اساس، توجه به توسعه مهارت های طنز مثبت در معلمان می تواند به بهبود کیفیت تجربه تحصیلی دانش آموزان منجر شود.

Keywords:

شوخ طبعی , مشارکت , دانش آموزان