نقش سبک های دلبستگی در پیش بینی رضایت زناشویی و تعارضات زوجین: مروری سیستماتیک

زندگی زناشویی به عنوان یکی از مهم ترین مراحل چرخه زندگی خانوادگی، نقش تعیین کننده ای در سلامت روانی، هیجانی و اجتماعی افراد دارد. کیفیت روابط زوجین می تواند منبع رشد و حمایت متقابل باشد یا در صورت ناکارآمدی، منجر به تعارض و نارضایتی پایدار گردد. پژوهش های اخیر نشان داده اند که سبک های دلبستگی بزرگسالان، به عنوان الگوهای درونی شده از روابط نزدیک دوران کودکی، نقش مهمی در شکل گیری صمیمیت، اعتماد و مدیریت تعارض در روابط زناشویی ایفا می کنند. هدف این مطالعه مرور نظام مند، نقش سبک های دلبستگی در پیش بینی رضایت زناشویی و تعارضات زوجین بود. در این پژوهش، مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ در پایگاه های Google Scholar، PubMed، ScienceDirect، SID و Magiran جستجو شدند. پس از شناسایی ۹۲ مقاله و اعمال معیارهای ورود و خروج، ۲۰ مقاله مرتبط انتخاب و تحلیل کیفی شدند. یافته ها نشان داد که سبک دلبستگی ایمن با افزایش رضایت زناشویی و کاهش تعارضات همراه است، در حالی که سبک های دلبستگی اضطرابی و اجتنابی با کاهش رضایت و افزایش تعارض زناشویی مرتبط بودند. زوج هایی که هر دو طرف دارای سبک دلبستگی ناایمن هستند، آسیب پذیرترین گروه بوده و بیشترین سطح تعارض و پایین ترین رضایت را تجربه می کنند. مطالعات همچنین نشان دادند که همدلی، بخشش، مهارت های حل تعارض، کیفیت ارتباط موثر و تنظیم هیجان می توانند اثرات منفی سبک های دلبستگی ناایمن را کاهش دهند. تفاوت های جنسیتی و فرهنگی نیز بر شدت و نحوه تاثیر سبک های دلبستگی بر رضایت و تعارضات زناشویی موثر هستند. در مجموع، سبک های دلبستگی بزرگسالان از طریق مکانیسم های مستقیم و واسطه ای، پیش بینی کننده مهم رضایت و تعارض زناشویی هستند. این یافته ها اهمیت بررسی این متغیرهای روان شناختی و طراحی مداخلات هدفمند برای ارتقای کیفیت روابط زوجین و بهبود سلامت خانواده را برجسته می کنند.

Keywords:

سبک دلبستگی , رضایت زناشویی , تعارض زناشویی , زوجین