بررسی رابطه بین میزان استفاده از فضای مجازی با اقدام برای رشد فردی و احساس تعلق به مدرسه با توجه به نقش جنسیت در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر اردبیل

این تحقیق به منظور تعیین رابطه میزان استفاده از فضای مجازی با اقدام برای رشد فردی و احساس تعلق به مدرسه با توجه به نقش جنسیت در دانش آموزان مقطع دوم متوسطه شهر اردبیل صورت گرفت. روش انجام تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری مورد مطالعه در این تحقیق کلیه ی دانش آموزان دختر و پسر دوره ی متوسطه دوم شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ به تعداد ۲۶۷۵۷ نفر بود که از این تعداد با توجه به جدول مورگان ۳۷۹ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و خوشه ای چندمرحله ای به عنوان حجم نمونه ی آماری تعیین شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه (براون وایوانز، ۲۰۰۲)، پرسشنامه رشد فردی (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰) و پرسشنامه میزان استفاده از اینترنت کولیمرو همکاران (۲۰۰۵) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی و به کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ انجام گرفت. نتایج حاصل از آزمون همبستگی دو رشته ای نشان داد رابطه معناداری بین جنسیت و رشد فردی و احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان وجود ندارد. نتایج حاصل از رگرسیون دو متغیره نشان داد که استفاده از فضای مجازی قادر است حدود ۱۲ درصد از تغییرات رشد فردی دانش آموزان و حدود ۱۷ درصد از تغییرات احساس تعلق به مدرسه در آنان را پیش بینی کند. طبق این نتایج مدیران، معلمان و مشاوران تربیتی مدارس با بهره گیری از ظرفیت های فضای مجازی و با راه اندازی گروه ها و شبکه های اجتماعی و ارائه برنامه های آموزشی در حوزه های علمی، فرهنگی، اجتماعی و سرگرمی می توانند به ارتقای رشد فردی دانش آموزان و حفظ و تداوم ارتباط دوسویه دانش آموزان با مدرسه به تقویت احساس تعلق به مدرسه نزد دانش آموزان کمک کنند.

Keywords:

فضای مجازی , رشد فردی , احساس تعلق به مدرسه , جنسیت دانش آموزان