پیش بینی اجتناب تجربی بر اساس حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود در نوجوانان دارای رفتار پرخطر

این پژوهش باهدف پیش بینی اجتناب تجربی بر اساس حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود در نوجوانان دارای رفتار پرخطر انجام شد. روش پژوهش حاضر روش توصیفی همبستگی بود و جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان متوسطه دوم شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود که از این میان، تعداد ۳۲۷ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای به عنوان نمونه وارد پژوهش شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس های خطرپذیری نوجوانان ایرانی زاده محمدی و همکاران (۱۳۹۰)، اجتناب تجربی چندبعدی گامز و همکاران (۲۰۱۱)، حساسیت اضطرابی ریس و همکاران (۱۹۸۶) و تصویر خود منفی موسکویچ و هایدر (۲۰۱۱) بود. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود با اجتناب تجربی رابطه معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد ۱۹ درصد از واریانس اجتناب تجربی توسط حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود پیش بینی می شود. متغیر حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود به ترتیب با B=۰.۲۴ و B=۰.۲۹ به شکل معناداری اجتناب تجربی را پیش بینی می کنند. حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود پیش بینی کننده های معنادار اجتناب تجربی در نوجوانان با رفتارهای پرخطر هستند. این یافته ها نشان می دهند که مداخلات مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد (ACT) می توانند با هدف قرار دادن تمایلات اجتنابی، رفتارهای پرخطر را کاهش دهند.

Keywords:

اجتناب تجربی , تصور منفی از خود , حساسیت اضطرابی , رفتارهای پرخطر , نوجوانان