نقش زبان بدن معلم در ایجاد ارتباط موثر در کلاس درس ابتدایی: رویکردی پدیدارشناختی

زبان بدن، به عنوان بخش مهمی از ارتباط غیرکلامی، نقش کلیدی در شکل گیری ارتباط موثر در محیط آموزشی ایفا می کند، به ویژه در مقطع ابتدایی که کودکان به نشانه های غیرکلامی واکنش بیشتری نشان می دهند. هدف این پژوهش، بررسی تجربه زیسته معلمان ابتدایی درخصوص نقش زبان بدن در برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان است. روش پژوهش کیفی و از نوع پدیدارشناسی است. مشارکت کنندگان شامل ۸ معلم ابتدایی با سابقه بیش از ۱۰ سال تدریس بودند که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که زبان بدن موثر شامل تماس چشمی، حالات چهره، حرکات دست، وضعیت ایستادن و تن صدای هماهنگ با پیام کلامی، باعث افزایش درک متقابل، کاهش تنش های رفتاری، و شکل گیری فضای امن و پویا در کلاس درس می شود. همچنین، زبان بدن مثبت معلم با ایجاد اعتماد، همدلی و مشارکت فعال دانش آموزان رابطه معنادار دارد. یافته ها بر ضرورت آموزش مهارت های ارتباط غیرکلامی به معلمان تاکید دارد.

Keywords:

زبان بدن , ارتباط موثر , معلم ابتدایی , آموزش غیرکلامی , پدیدارشناسی