نقش بازی های شناختی گوشی بر عملکرد کارکردهای اجرایی دانش آموزان دیر آموز

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بازی های شناختی موبایلی بر کارکردهای اجرایی دانش آموزان دیرآموز به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دیرآموز پایه های سوم تا پنجم ابتدایی شهر اصفهان بود و نمونه ای به حجم ۶۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۲۰ دقیقه ای تحت مداخله با بازی های شناختی هدفمند قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل فقط آموزش معمول را دریافت کرد. برای سنجش متغیرهای وابسته شامل حافظه کاری، بازداری پاسخ، انعطاف پذیری شناختی و توجه پایدار، از آزمون های استاندارد عصب روشناختی مانند فراخنای ارقام وکسلر، استروپ، ویسکانسین و عملکرد پیوسته استفاده شد. روایی ابزارها با نظر متخصصان و پایایی آن ها با روش های مناسب تایید گردید. داده ها با نرم افزار SPSS و با به کارگیری تحلیل کوواریانس چندمتغیره و یک راهه تحلیل شدند. نتایج تحلیل ها نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین عملکرد دو گروه در ترکیب متغیرهای وابسته تفاوت آماری معناداری وجود دارد. تحلیل های تک متغیره مشخص کرد که مداخله با بازی های شناختی منجر به بهبود معنادار در هر چهار مولفه کارکرد اجرایی شده است. به طور مشخص، حافظه کاری، توانایی بازداری پاسخ، انعطاف پذیری شناختی و توجه پایدار در گروه آزمایش به طور قابل توجهی نسبت به گروه کنترل ارتقا یافت. اندازه اثرهای محاسبه شده که بین ۰٫۱۹۷ تا ۰٫۲۸۹ متغیر بودند، نشان دهنده اثربخشی متوسط تا قوی مداخله بودند. این یافته ها حاکی از آن است که استفاده ساختاریافته و هدفمند از بازی های شناختی موبایلی می تواند به عنوان یک راهبرد مداخله ای عملی و جذاب برای تقویت هسته های شناختی مورد نیاز برای یادگیری در دانش آموزان دیرآموز به کار رود. این نتایج با یافته های بسیاری از مطالعات داخلی و خارجی پیشین همسو است و بر پتانسیل این ابزار در محیط های آموزشی و توانبخشی تاکید می کند، مشروط بر آن که به عنوان یک مکمل در کنار سایر روش های آموزشی مبتنی بر شواهد مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

نقش بازی , گوشی , عملکرد , کارکرداجرایی , دانش آموز دیرآموز