نقش خودتنظیمی و خود تعیین گری در شادکامی دانش آموزان: یک مطالعه مروری

هدف این پژوهش بررسی نقش خودتنظیمی و خودتعیین گری در شادکامی دانش آموزان بود. پژوهش حاضر یک مطالعه مروری است که مقالات منتشرشده بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۵ در پایگاه های بین المللی و داخلی شامل PubMed، Scopus، Web of Science، Google Scholar، نورمگز و SID را مورد بررسی قرار داد. یافته ها نشان می دهند که خودتنظیمی، با توانایی مدیریت افکار، هیجانات و رفتارها، امکان هدف گذاری، برنامه ریزی و نظارت بر عملکرد فرد را فراهم می آورد و از طریق کاهش هیجانات منفی و تقویت هیجانات مثبت، افزایش کنترل درونی و کاهش فشارهای روانی، نقش موثری در ارتقای شادکامی دارد. همچنین، خودتعیین گری با ارضای نیازهای بنیادین روان شناختی شامل خودمختاری، شایستگی و ارتباط با دیگران، انگیزش درونی را تقویت کرده و تجربه هیجانات مثبت، معنا و رضایت از زندگی را افزایش می دهد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که خودتنظیمی و خودتعیین گری به صورت مکمل یکدیگر عمل کرده و از طریق افزایش انگیزش درونی، همسویی اهداف با ارزش های فردی و کاهش فشارهای روانی، شادکامی پایدار و بهزیستی روان شناختی را ارتقا می دهند. این یافته ها اهمیت طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی با هدف توسعه مهارت های خودتنظیمی و خودتعیین گری در دانش آموزان و نوجوانان را تاکید می کند.

Keywords:

خودتنظیمی , خودتعیین گری , شادکامی