نقش مدارس فنی وحرفه ای در توسعه پایدار: پیوند میان آموزش مهارت محور و نیازهای بازار کار

آموزش مهارت محور به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام های آموزشی، نقشی کلیدی در توانمندسازی فردی و اجتماعی ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی ارتباط میان آموزش مهارت محور، ارتقای کیفیت زندگی و تحقق عدالت اجتماعی انجام شده است. در بخش مبانی نظری، جایگاه آموزش مهارت محور در نظریه سرمایه انسانی و اسناد بین المللی همچون یونسکو و سازمان بین المللی کار مورد توجه قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش مهارت ها می تواند با افزایش اشتغال پذیری، کاهش بیکاری، ارتقای رفاه اقتصادی و تقویت سلامت اجتماعی، کیفیت زندگی افراد را به طور چشمگیری بهبود بخشد. همچنین، این رویکرد با فراهم سازی فرصت های برابر آموزشی، کاهش شکاف طبقاتی و توانمندسازی گروه های آسیب پذیر، به تحقق عدالت اجتماعی کمک می کند. با وجود چالش هایی همچون کمبود زیرساخت ها، فاصله میان آموزش و نیازهای بازار کار و ضعف در سیاست گذاری، نتایج پژوهش بر ضرورت سرمایه گذاری پایدار در آموزش مهارت ها تاکید دارد. در پایان، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران و پژوهش های آینده ارائه شده است تا آموزش مهارت محور به عنوان راهبردی موثر در توسعه پایدار و عدالت اجتماعی بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.

Keywords:

آموزش مهارت محور , کیفیت زندگی , عدالت اجتماعی , توسعه پایدار , توانمندسازی , آموزش فنی وحرفه ای