بررسی تاثیر یادگیری ترکیبی مبتنی بر رسانه های دیجیتال بر احساس حضور عاطفی باتوجه به نقش تعدیلی مهارت های ارتباطی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر یادگیری ترکیبی مبتنی بر رسانه های دیجیتال بر احساس حضور عاطفی با توجه به نقش تعدیلی مهارت های ارتباطی انجام گرفته است. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان تایباد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۲۸۳۲ نفر بودند که به شیوه تصادفی خوشه ای دو کلاس پایه دهم انتخاب شدند. دانش آموزان هر کلاس بر اساس نمرات پرسشنامه مهارت های ارتباطی آهنچیان و منیدری (۱۳۸۳) دسته بندی شدند. ارزیابی در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون با پرسشنامه احساس حضور ایگروپ و همکاران (۱۹۹۴) انجام گرفت. کتاب کارگاه کارآفرینی و تولید توسط محقق در ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای در گروه آزمایش به شیوه ترکیبی بود و در گروه کنترل به شیوه سنتی آموزش داده شد، سپس نتایج هر دو گروه قبل و بعد از آموزش با تحلیل واریانس، کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونی با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که میانگین نمرات آزمودنی ها با توجه به مهارت های ارتباطی (بازخورد، شنودی، کلامی) معنادار می باشد و مهارت های ارتباطی تاثیر یادگیری ترکیبی مبتنی بر رسانه های دیجیتال بر احساس حضور عاطفی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان تایباد را تعدیل می نماید.

Keywords:

احساس حضور عاطفی , رسانه های دیجیتال , مهارت های ارتباطی , یادگیری ترکیبی